ทำไมต้องทำ Floor Load Test?

ทำเมื่อการคำนวณอย่างเดียวตอบไม่ได้ว่าพื้นเดิมรับน้ำหนักใหม่ได้หรือไม่ ในงานปรับปรุงอาคาร (renovation) หรือติดตั้งเครื่องจักรใหม่ คำถามที่เจอบ่อยที่สุดคือ "พื้นเดิมรับน้ำหนักเครื่องจักรหรือการใช้งานใหม่ได้หรือไม่" แต่ข้อมูลที่ต้องใช้คำนวณมักไม่ครบ เช่น

  • ไม่มีแบบก่อสร้างเดิม (as-built drawing) หรือแบบไม่ครบ
  • ไม่ทราบกำลังคอนกรีตและปริมาณเหล็กเสริมที่แท้จริง
  • อาคารมีอายุมาก สภาพวัสดุอาจเสื่อมจากที่ออกแบบไว้
  • การใช้งานใหม่มีน้ำหนักมากกว่าที่ออกแบบเดิม

เมื่อมีตัวแปรที่ไม่ทราบมาก การวิเคราะห์ด้วยการคำนวณ (analytical evaluation) เพียงอย่างเดียวอาจไม่เพียงพอ Load Test คือการทดสอบโครงสร้างจริงในสภาพจริง ผลที่ได้จึงรวมผลของวัสดุ คุณภาพการก่อสร้าง และความเสื่อมสภาพไว้ในตัวแล้ว หากยังไม่แน่ใจว่าพื้นของคุณเป็นระบบใดและควรเริ่มตรวจจากอะไร อ่านภาพรวมได้ที่ พื้นโรงงานรับน้ำหนักได้เท่าไหร่

📌 Tip

ในทางปฏิบัติมักทำควบคู่กับ Concrete Core Test (เจาะแกนคอนกรีต ตาม ASTM C42 / C39) โดย Core Test ยืนยันคุณภาพวัสดุ ส่วน Load Test ยืนยันพฤติกรรมของโครงสร้างทั้งแผ่น ทั้งสองวิธีเป็นส่วนหนึ่งของงานตรวจสอบโครงสร้าง (NDE)

Floor Load Test ใช้มาตรฐานอะไรอ้างอิง?

อ้างอิง ACI 318-19 บทที่ 27 ว่าด้วยการประเมินกำลังโครงสร้างที่มีอยู่ด้วยน้ำหนักบรรทุก (Strength Evaluation by Load Test) ซึ่งแบ่งวิธีทดสอบเป็น 2 แบบ

← เลื่อนดูตารางทั้งหมด →

วิธีทดสอบลักษณะเหมาะกับ
Monotonic Load Test (27.5)ใส่น้ำหนักขึ้นทางเดียวจนถึงค่าสูงสุด แล้วคงไว้ ≥ 24 ชม.กรณีที่กังวลการวิบัติแบบ shear หรือ development of reinforcement — น้ำหนักที่คงค้างนานช่วยให้รอยร้าว/creep แสดงตัว
Cyclic Load Test (27.6, ตาม ACI 437.2)ใส่–ถอนน้ำหนักเป็นรอบ เพิ่มระดับขึ้นเรื่อย ๆต้องการดูความเป็น linear elastic และ permanency ของ deflection แต่ละรอบ

สำหรับพื้นโรงงานทั่วไป วิธี Monotonic ด้วยการขังน้ำ (water ponding) เป็นที่นิยมที่สุด เพราะน้ำให้น้ำหนักแผ่สม่ำเสมอ (uniform load) ควบคุมง่าย ปลอดภัย และคำนวณน้ำหนักได้จากระดับน้ำโดยตรง น้ำสูง 10 cm เท่ากับ 100 kg/m²

⚠️ ข้อกำหนดสำคัญ (27.4.4)

โครงสร้างที่จะทดสอบต้องมีอายุ ไม่น้อยกว่า 56 วัน เว้นแต่เจ้าของ ผู้รับเหมา และวิศวกรผู้ออกแบบตกลงร่วมกันให้ทดสอบเร็วกว่านั้น

คำนวณน้ำหนักทดสอบ (Total Test Load, Tt) อย่างไร?

ใช้ค่าที่มากที่สุดจาก 3 สมการของ ACI 318-19 ข้อ 27.4.6.2 โดยน้ำหนักทดสอบรวม Tt นับรวมน้ำหนักตัวพื้นที่มีอยู่แล้วด้วย

(a)   Tt = 1.0Dw + 1.1Ds + 1.6L + 0.5(Lr หรือ S หรือ R)
(b)   Tt = 1.0Dw + 1.1Ds + 1.0L + 1.6(Lr หรือ S หรือ R)
(c)   Tt = 1.3(Dw + Ds) Dw = น้ำหนักตาย (ตัวพื้น) · Ds = superimposed dead load · L = น้ำหนักบรรทุกจร (live load)

ตัวอย่างจริง — พื้น ค.ส.ล. หนา 120 mm น้ำหนักบรรทุกจรใช้งาน L = 300 kg/m²

← เลื่อนดูตารางทั้งหมด →

รายการค่าที่มา
น้ำหนักตาย Dw288 kg/m²0.12 m × 2,400 kg/m³
Tt (สมการคุม a)768 kg/m²1.0(288) + 1.6(300)
น้ำหนักที่ต้องใส่จริง480 kg/m²Tt − Dw (พื้นแบกตัวเองอยู่แล้ว)
แปลงเป็นระดับน้ำ48 cm480 ÷ 1,000 kg/m³
📌 จุดที่หลายคนพลาด

น้ำหนักที่ใส่จริง = Tt − น้ำหนักที่มีอยู่แล้วบนพื้น ไม่ใช่ใส่เต็ม Tt เพราะตัวพื้นเองนับเป็นส่วนหนึ่งของ test load อยู่แล้ว ค่า L และรายการน้ำหนักที่ใช้คำนวณต้องกำหนดโดยวิศวกรผู้รับผิดชอบของแต่ละโครงการ

ขั้นตอนการทดสอบแบบ Monotonic Water Ponding ทำอย่างไร?

การทดสอบมี 5 ขั้นตอน ตั้งแต่เตรียมบ่อขังน้ำจนถึงวัดการคืนตัว ใช้เวลาหน้างานโดยทั่วไป 2–3 วันต่อจุดทดสอบ

1. เตรียมบ่อขังน้ำ (Water Bund)

สร้างบ่อด้วยผนังไม้อัดค้ำยันด้วยนั่งร้านหรือตงเหล็กรับแรงดันน้ำ บุแผ่นกันซึม ขนาดบ่อครอบคลุมบริเวณวิกฤตของช่วงพื้นที่ต้องการทดสอบ หากหน้างานขังน้ำไม่ได้ เช่น พื้นชั้นบนหรือไม่มีทางระบายน้ำ ดูทางเลือกอื่นและวิธีจัดวางไม่ให้ผลเพี้ยนได้ที่ Floor Load Test ใส่น้ำหนักแบบไหนดี? ขังน้ำ vs ถัง IBC vs กระสอบทราย

แบบจำลอง 3 มิติของบ่อขังน้ำสำหรับ Floor Load Test ขนาด 4 คูณ 4 เมตร
แบบจำลองบ่อขังน้ำ (Water Bund) ขนาด 4×4 ม. ผนังไม้อัดค้ำยันด้วยตงเหล็กรับแรงดันน้ำ บุแผ่นกันซึม
⚠️ จัดน้ำหนักให้ตรงจุดวิกฤต (27.4.6.1)

ต้องจัดวางน้ำหนักให้เกิด load effect สูงสุดในบริเวณวิกฤต สำหรับพื้นช่วงเดียว จุดวิกฤตคือโมเมนต์กลางช่วง การวาง patch กึ่งกลางช่วงจึงให้ผลใกล้เคียงการใส่เต็มช่วงมาก (กรณีศึกษาด้านล่าง patch 4.0 m บน clear span 4.75 m ให้โมเมนต์กลางช่วง ~97.5% ของ full load)

2. ติดตั้งเครื่องมือวัด

  • มาตรวัดการแอ่นตัว (dial gauge) ใต้ท้องพื้น อย่างน้อย 3 จุด โดยจุดกลางช่วงคือจุดวิกฤต
  • ขาตั้ง gauge ต้อง อิสระจากโครงสร้างที่รับน้ำหนักทดสอบ ไม่เช่นนั้นค่าจะเพี้ยน
  • อ่านค่า datum (ศูนย์อ้างอิง) ไม่เกิน 1 ชม. ก่อนใส่น้ำหนักขั้นแรก (27.5.2.2)
ติดตั้ง Dial Gauge ใต้ท้องพื้นเพื่อวัดการแอ่นตัวในการทดสอบ Floor Load Test
ติดตั้ง Dial Gauge ใต้ท้องพื้นเพื่อวัดการแอ่นตัว (deflection) โดยขาตั้งวางอิสระจากโครงสร้างที่รับน้ำหนักทดสอบ

ภาพ 3 มิติด้านล่างตัดครึ่งช่วงพื้นให้เห็นทั้งสองด้านพร้อมกัน ด้านบนคือบ่อขังน้ำที่วางคร่อมกลางช่วง ด้านล่างคือ Dial Gauge บนขาตั้งที่ตั้งจากพื้นชั้นล่างและไม่แตะแผ่นพื้นที่กำลังทดสอบ

แบบจำลอง 3 มิติ การทดสอบ Floor Load Test ด้วยการขังน้ำ ตัดครึ่งช่วงพื้นให้เห็นบ่อขังน้ำด้านบนและมาตรวัดการแอ่นตัวใต้ท้องพื้น ภาพสามมิติเชิงแนวคิดของช่วงพื้นคอนกรีตเสริมเหล็กหนึ่งช่วงที่วางบนคานและเสา ตัดครึ่งตามแนวกึ่งกลางช่วงเพื่อให้เห็นหน้าตัด ด้านบนของแผ่นพื้นมีบ่อขังน้ำชั่วคราวขนาด 4.0 คูณ 4.0 เมตร ผนังไม้อัดค้ำยันด้วยตงเหล็กและบุแผ่นกันซึม ภายในขังน้ำสูง 48 เซนติเมตร ผนังบ่อมีขีดบอกระดับน้ำสี่ขั้น คือ 12 24 36 และ 48 เซนติเมตร ซึ่งเท่ากับน้ำหนักแผ่ 120 240 360 และ 480 กิโลกรัมต่อตารางเมตร หน้าตัดแสดงแผ่นพื้นหนา 120 มิลลิเมตร ช่วงพาดสุทธิ 4.75 เมตร ใต้ท้องพื้นมีมาตรวัดการแอ่นตัวแบบหน้าปัดสามจุด จุดกลางช่วงเป็นจุดวิกฤต แต่ละตัวติดบนขาตั้งที่ตั้งจากพื้นชั้นล่าง เป็นอิสระจากแผ่นพื้นที่รับน้ำหนักทดสอบ มีวิศวกรยืนอ่านค่าอยู่บนพื้นชั้นล่าง เส้นประสีส้มใต้ท้องพื้นแสดงรูปการแอ่นตัวที่ขยายให้เห็นชัด กรอบด้านขวาสรุปองค์ประกอบห้าอย่างของการทดสอบ ได้แก่ บ่อขังน้ำ น้ำหนักทดสอบจากระดับน้ำ มาตรวัดการแอ่นตัวอย่างน้อยสามจุด ขาตั้งอิสระจากโครงสร้างที่ทดสอบ และการตรวจรอยร้าวด้วยสายตาตลอดการทดสอบ ตัวเลขในภาพมาจากกรณีศึกษาในบทความ แบบจำลอง 3 มิติ (3D): บ่อขังน้ำบนพื้น + มาตรวัดใต้ท้องพื้น แผนภาพไม่ตามมาตราส่วน บ่อขังน้ำ 4.0 × 4.0 ม. ผนังไม้อัด + ตงเหล็กค้ำ + แผ่นกันซึม ระดับน้ำ 4 ขั้น: 12 · 24 · 36 · 48 ซม. น้ำสูง 10 ซม. = 100 กก./ตร.ม. แผ่นพื้น ค.ส.ล. หนา 120 มม. รูปการแอ่นตัว ขยายให้เห็นชัด Dial Gauge ใต้ท้องพื้น ≥ 3 จุด · กลางช่วงคือจุดวิกฤต ขาตั้งอิสระ ตั้งจากพื้นชั้นล่าง ไม่แตะพื้นที่ทดสอบ กันพื้นที่ใต้พื้นทดสอบ เข้าได้เฉพาะช่วงอ่านค่า วิศวกรอ่านค่าทุกขั้น พร้อมตรวจรอยร้าว ตัดครึ่งช่วงพื้นเพื่อให้เห็นใต้ท้องพื้น · ภาพเชิงแนวคิด องค์ประกอบการทดสอบ 1 บ่อขังน้ำคร่อมจุดวิกฤต โมเมนต์สูงสุดที่กลางช่วงพื้น 2 น้ำหนักจากระดับน้ำ ใส่ ≥ 4 ขั้นเท่า ๆ กัน แล้วคงเต็มโหลด ≥ 24 ชม. 3 วัดการแอ่นตัว ≥ 3 จุด Dial Gauge ใต้ท้องพื้น 4 ขาตั้งอิสระจากโครงสร้าง ไม่เช่นนั้นค่าที่อ่านจะเพี้ยน 5 ตรวจรอยร้าวตลอดเวลา พบสัญญาณผิดปกติ หยุดทันที ตัวเลขจากกรณีศึกษา พื้นหนา 120 มม. · ช่วงพาด 4.75 ม. น้ำสูงสุด 48 ซม. = 480 กก./ตร.ม. แอ่นตัวสูงสุด 1.53 มม. (เกณฑ์ 9.40) ผล: ผ่านเกณฑ์ ACI 318-19
แบบจำลอง 3 มิติ — ตัดครึ่งช่วงพื้นให้เห็นบ่อขังน้ำ 4.0 × 4.0 ม. ด้านบน และ Dial Gauge สามจุดบนขาตั้งอิสระใต้ท้องพื้น ตัวเลขในภาพมาจากกรณีศึกษาในบทความนี้ (ภาพเชิงแนวคิด ไม่ตามมาตราส่วน)

3. ใส่น้ำหนักเป็นขั้น

ตาม 27.5.1.1 ต้องใส่น้ำหนักอย่างน้อย 4 ขั้นเท่า ๆ กัน เช่น น้ำ 12 / 24 / 36 / 48 cm (ขั้นละ 25% ของ test load) แต่ละขั้นรอให้นิ่งแล้วจดค่าการแอ่นตัวทุกตัว พร้อมตรวจรอยร้าวด้วยสายตา

4. คงน้ำหนักเต็ม 24 ชั่วโมง

เมื่อถึงน้ำหนักเต็ม คงไว้ ไม่น้อยกว่า 24 ชม. (27.5.1.3) จดค่าที่ +30 นาที, +60 นาที แล้วทุก 1 ชม. พร้อมบันทึกอุณหภูมิและระดับน้ำจริง

5. ถอนน้ำหนักและวัด Recovery

หลังครบ 24 ชม. ถอนน้ำหนักออกโดยเร็ว (27.5.1.4) แล้ววัดค่า residual deflection ที่ 24 ชม. หลังถอนน้ำหนัก (27.5.2.4) เว้นแต่เข้าเงื่อนไขยกเว้นตาม 27.5.3.6 (ดูหัวข้อเกณฑ์ผ่าน)

เกณฑ์ผ่าน/ไม่ผ่านของ Load Test คืออะไร? (27.5.3)

พื้นผ่านเมื่อไม่พบความเสียหายระหว่างทดสอบ และค่าการแอ่นตัวเข้าเกณฑ์ข้อ 27.5.3.5 หรือ 27.5.3.6 โดย Δl คือการแอ่นตัวสูงสุด และ Δr คือการแอ่นตัวคงค้างหลังถอนน้ำหนัก

← เลื่อนดูตารางทั้งหมด →

ข้อเกณฑ์ความหมาย
27.5.3.1ไม่มี spalling / crushing ของคอนกรีตตรวจด้วยสายตาตลอดการทดสอบ
27.5.3.2ไม่มีรอยร้าวที่บ่งชี้ shear failure ใกล้เกิดรอยร้าวเฉียงยาว+กว้างขึ้นต่อเนื่อง = สัญญาณอันตราย
27.5.3.5Δr ≤ Δl / 4การแอ่นตัวคงค้าง (residual) ต้องไม่เกิน 1 ใน 4 ของการแอ่นตัวสูงสุด
27.5.3.6ถ้า Δl ≤ ค่าที่มากกว่าของ 0.05 in. หรือ ℓt²/(20,000h)ยกเว้น (waive) ข้อ 27.5.3.5 ได้เลย เพราะโครงสร้างแข็งมากจนค่า recovery วัดแยกจาก error ภาคสนามไม่ได้
สูตรที่ใช้บ่อยที่สุดในรายงาน (27.5.3.6):   Δl ≤ ℓt² / ( 20,000 × h ) ℓt = ช่วงพาดสุทธิ, h = ความหนาพื้น (หน่วยเดียวกัน) — ถ้าการแอ่นตัวสูงสุดต่ำกว่าค่านี้ = ผ่านทันที โดยไม่ต้องรอวัด recovery

หากไม่ผ่านเกณฑ์ ยังสามารถ ทดสอบซ้ำ (retest) ได้ตาม 27.5.3.7 โดยต้องเริ่มไม่เร็วกว่า 72 ชม. หลังถอนน้ำหนักรอบแรก และใช้เกณฑ์ Δr ≤ Δ2/5 (27.5.3.8) แผนภาพด้านล่างรวมลำดับการใส่น้ำหนักทั้ง 5 ขั้นตอนและเส้นทางตัดสินผลไว้ในภาพเดียว

แผนภาพ 2 มิติ ลำดับการใส่น้ำหนักทดสอบพื้นแบบ Monotonic ตาม ACI 318-19 บทที่ 27 และผังการตัดสินผลจากค่าการแอ่นตัว แผนภาพแบ่งเป็นสองส่วน ส่วนบนเป็นกราฟขั้นบันไดของน้ำหนักทดสอบเทียบกับเวลา เริ่มจากอ่านค่าศูนย์อ้างอิงไม่เกินหนึ่งชั่วโมงก่อนใส่น้ำหนักขั้นแรก จากนั้นใส่น้ำหนักอย่างน้อยสี่ขั้นเท่า ๆ กัน ตัวอย่างในภาพคือ 25 50 75 และ 100 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งเท่ากับระดับน้ำ 12 24 36 และ 48 เซนติเมตร เมื่อถึงน้ำหนักเต็มให้คงไว้ไม่น้อยกว่า 24 ชั่วโมง อ่านค่าที่ 30 นาที 60 นาที แล้วทุกหนึ่งชั่วโมง จากนั้นถอนน้ำหนักออกโดยเร็ว และอ่านค่าการแอ่นตัวคงค้างที่ 24 ชั่วโมงหลังถอนน้ำหนัก ใต้กราฟน้ำหนักเป็นเส้นการแอ่นตัวเชิงหลักการ แสดงค่าการแอ่นตัวสูงสุดเดลตาแอลตอนปลายช่วงคงน้ำหนัก และค่าการแอ่นตัวคงค้างเดลตาอาร์หลังถอนน้ำหนัก ส่วนล่างเป็นผังการตัดสินผล ตลอดการทดสอบต้องไม่มีการกะเทาะหรือบดอัดแตกของคอนกรีตและไม่มีรอยร้าวที่บ่งชี้การวิบัติแบบเฉือน หากพบให้หยุดทดสอบและถือว่าไม่ผ่าน คำถามแรกคือค่าการแอ่นตัวสูงสุดไม่เกินค่าที่มากกว่าของ 1.3 มิลลิเมตร หรือช่วงพาดยกกำลังสองหารด้วยสองหมื่นเท่าของความหนาพื้นหรือไม่ ถ้าใช่ถือว่าผ่านโดยไม่ต้องรอวัดการคืนตัว ถ้าไม่ใช่ให้ตรวจคำถามที่สองว่าค่าการแอ่นตัวคงค้างไม่เกินหนึ่งในสี่ของค่าสูงสุดหรือไม่ ถ้าใช่ถือว่าผ่าน ถ้าไม่ใช่ยังทดสอบซ้ำได้โดยเริ่มไม่เร็วกว่า 72 ชั่วโมงหลังถอนน้ำหนักรอบแรก และใช้เกณฑ์ค่าการแอ่นตัวคงค้างไม่เกินหนึ่งในห้าของค่าสูงสุดรอบที่สอง ลำดับการใส่น้ำหนักและผังตัดสินผล Floor Load Test (2D) แผนภาพไม่ตามมาตราส่วน A · ลำดับการใส่น้ำหนัก แบบ Monotonic · ACI 318-19 ข้อ 27.5 · แกนเวลาไม่ตามมาตราส่วน 25% · 12 ซม. 50% · 24 ซม. 75% · 36 ซม. 100% · 48 ซม. น้ำหนักที่ใส่ ใส่ ≥ 4 ขั้นเท่า ๆ กัน อ่านค่า + ตรวจรอยร้าวทุกขั้น (27.5.1.1) คงน้ำหนักเต็ม ≥ 24 ชม. อ่านที่ +30 นาที, +60 นาที แล้วทุก 1 ชม. (27.5.1.3) ถอนน้ำหนักออกโดยเร็ว (27.5.1.4) รอ 24 ชม. (27.5.2.4) เวลา การแอ่นตัว เชิงหลักการ ไม่ใช่ค่าจริง Δl = การแอ่นตัวสูงสุด (ปลายช่วงคงน้ำหนัก) Δr = การแอ่นตัวคงค้าง อ่านค่าศูนย์ ≤ 1 ชม. ก่อนเริ่ม (27.5.2.2) B · ผังตัดสินผล เกณฑ์ ACI 318-19 ข้อ 27.5.3 · Δl, Δr วัดที่จุดวิกฤต ตรวจด้วยสายตาตลอดเวลา ไม่มีคอนกรีตกะเทาะ / บดแตก ไม่มีรอยร้าวเฉือน (27.5.3.1–2) Δl ≤ ค่าที่มากกว่า ? ของ 1.3 มม. (0.05 in.) หรือ ℓt² / (20,000 h) (27.5.3.6) ผ่าน แข็งมากจนไม่ต้องรอ วัดการคืนตัว (recovery) ไม่ผ่าน หยุดทดสอบทันที ห้ามใช้งานต่อแม้ลดพิกัด Δr ≤ Δl / 4 ? แอ่นตัวคงค้าง ≤ 1 ใน 4 ของค่าสูงสุด (27.5.3.5) ผ่าน พื้นคืนตัวได้ดี พฤติกรรมยังยืดหยุ่น ทดสอบซ้ำได้ (27.5.3.7) เริ่ม ≥ 72 ชม. หลังถอนน้ำหนักรอบแรก · เกณฑ์รอบสอง Δr ≤ Δ2 / 5 (27.5.3.8) ใช่ ใช่ ไม่ใช่ ไม่ใช่ พบความเสียหาย เกณฑ์ตัวเลขทั้งหมดอ้างตามที่ ระบุในบทความ (ACI 318-19)
แผนภาพ 2 มิติ — ส่วนบนคือลำดับการใส่น้ำหนักแบบ Monotonic (อ่านค่าศูนย์ ใส่ 4 ขั้น คงเต็มโหลด 24 ชม. ถอนน้ำหนัก แล้วอ่านค่าคงค้าง) ส่วนล่างคือผังตัดสินผลตามเกณฑ์ ACI 318-19 ข้อ 27.5.3 เส้นการแอ่นตัวเป็นภาพเชิงหลักการ ไม่ใช่ค่าจริง

กรณีศึกษาจริง: พื้นชั้นใต้ดินโรงงาน เขตลาดกระบัง

โรงงานแห่งหนึ่งในเขตลาดกระบัง ต้องการติดตั้งระบบสาธารณูปโภคสำหรับเครื่องฉีด (injection machine) บนพื้น ค.ส.ล. ชั้นใต้ดินเดิม หนา 120 mm SPN ได้รับมอบหมายให้ประเมินด้วย Core Test และ Floor Load Test

ผล Core Test: กำลังอัดแกนคอนกรีต 2 ตัวอย่าง ≈ 212–214 ksc (≈ 21 MPa) คุณภาพสม่ำเสมอ อยู่ในเกณฑ์ดี

การทดสอบ Floor Load Test: น้ำหนักทดสอบ Tt = 768 kg/m² (คุมโดยสมการ 1.0Dw + 1.6L, L = 300 kg/m²) ขังน้ำในบ่อ 4.0 × 4.0 m สูงสุด 48 cm แบ่งใส่ 4 ขั้น คงน้ำหนักเต็ม 24 ชม. วัด dial gauge 3 จุดใต้ท้องพื้น

บ่อขังน้ำจริงบนพื้นชั้นใต้ดินโรงงานในการทดสอบ Floor Load Test
บ่อขังน้ำจริงบนพื้นชั้นใต้ดิน — ระดับน้ำสูงสุด 48 cm ให้น้ำหนักแผ่สม่ำเสมอ 480 kg/m² คงไว้ 24 ชั่วโมง
1.53 mm
การแอ่นตัวสูงสุด Δl
9.40 mm
เกณฑ์ 27.5.3.6
ผ่าน
1.53 ≤ 9.40 mm

← เลื่อนดูตารางทั้งหมด →

รายการค่า
การแอ่นตัวสูงสุดกลางช่วง Δl1.53 mm (ที่เต็มโหลด +24 ชม.)
เกณฑ์ 27.5.3.6 = ℓt²/(20,000h) = 4,750²/(20,000×120)9.40 mm
ผล1.53 ≤ 9.40 mm → ผ่าน (ยกเว้นการวัด recovery ได้)

พฤติกรรมการแอ่นตัวก็น่าสนใจ ช่วง +6 ถึง +24 ชม. ค่าเพิ่มขึ้นเพียง ~0.16 mm แสดงว่าการแอ่นตัว เข้าสู่สภาวะคงที่ (stabilized) พฤติกรรมเป็น elastic เป็นหลัก creep จำกัด และไม่พบรอยร้าวตลอดการทดสอบ (Δl ≈ ℓ/3,100 ซึ่งน้อยมากเมื่อเทียบกับเกณฑ์ทั่วไป ℓ/360)

✅ สรุปผล

พื้นมีความสามารถเพียงพอรองรับน้ำหนักบรรทุกจร 300 kg/m² สำหรับการติดตั้งระบบของเครื่องจักรตามแผน

ดูอีกกรณีศึกษาพร้อมค่าที่อ่านได้ทุกขั้นและกราฟการแอ่นตัว–เวลา ได้ที่ Case Study Floor Load Test พื้นอาคารก่อนดัดแปลง เขตทุ่งครุ

สรุป

Floor Load Test ตาม ACI 318-19 บทที่ 27 คือวิธีพิสูจน์กำลังพื้นโครงสร้างจริงด้วยน้ำหนักบรรทุกจริง เหมาะกับอาคารที่ไม่มีแบบเดิมหรือเปลี่ยนการใช้งาน หัวใจคือคำนวณน้ำหนักทดสอบ Tt ให้ถูก ใส่น้ำหนักอย่างน้อย 4 ขั้น คงเต็มโหลด 24 ชั่วโมง และเทียบการแอ่นตัวกับเกณฑ์ 27.5.3 ส่วนการทดสอบกำลังรับน้ำหนักของ "ดิน" ใต้พื้น Slab-on-Ground เป็นคนละการทดสอบ ให้ใช้ Plate Bearing Test แทน

SPN Soil Engineering ให้บริการ Floor Load Test พร้อม Core Test ทั่วประเทศ รายงานผลครบถ้วนพร้อมกราฟการแอ่นตัวและภาพถ่าย รายงานรับรองโดยวิศวกรโยธาที่มีใบอนุญาต (กว.) สภาวิศวกร พร้อมลายเซ็นและเลขทะเบียน ติดต่อรับใบเสนอราคาฟรีภายใน 24 ชม.